عکاسی انتزاعی چیست؟ آموزش کامل، تکنیک‌ ها و ایده‌ های خلاقانه

عکاسی انتزاعی چیست؟ آموزش کامل، تکنیک‌ ها و ایده‌ های خلاقانه

اگر از یک عکس نتوانید در نگاه اول تشخیص دهید سوژه دقیقاً چیست، اما ترکیب رنگ، نور، بافت یا فرم آن توجه شما را جلب کند، احتمال زیادی دارد که با یک عکس انتزاعی روبه‌ رو باشید.

عکاسی انتزاعی (Abstract Photography) شاخه‌ای از عکاسی هنری است که به جای نمایش مستقیم یک سوژه، بر عناصر بصری مانند خطوط، اشکال، رنگ‌ها، بافت، سایه و نور تمرکز می‌کند. در این سبک، هدف ثبت واقعیت نیست، بلکه ایجاد یک تجربه بصری است که برداشت آن برای هر بیننده می‌تواند متفاوت باشد.

عکاسی انتزاعی چیست؟

عکاسی انتزاعی سبکی از عکاسی است که سوژه را از شکل معمول خود خارج می‌کند تا بیننده به جای شناسایی جسم، روی احساس، فرم، رنگ، الگو و ترکیب‌ بندی تمرکز کند. در بسیاری از تصاویر انتزاعی، سوژه واقعی وجود دارد اما زاویه دید، فاصله، نورپردازی یا حرکت دوربین باعث می‌شود قابل تشخیص نباشد یا تنها بخشی از آن دیده شود.

چرا عکاسی انتزاعی به وجود آمد؟

سال‌ها عکاسی تنها ابزاری برای ثبت واقعیت محسوب می‌شد. با شکل‌گیری جنبش‌های هنری مانند کوبیسم، فوتوریسم و هنر انتزاعی در ابتدای قرن بیستم، بسیاری از عکاسان نیز تلاش کردند از محدودیت ثبت واقعیت فاصله بگیرند.

از حدود سال ۱۹۱۰ میلادی، هنرمندانی مانند آلفرد استیگلیتز (Alfred Stieglitz)، پل استرند (Paul Strand) و بعدها آلوین لنگدون کوبرن (Alvin Langdon Coburn) با استفاده از زاویه‌های غیرمعمول، نور، الگوها و حتی منشورهای شیشه‌ای تصاویری خلق کردند که بیش از آنکه مستند باشند، به آثار هنری شباهت داشتند. مجموعه Vortographs که کوبرن در سال ۱۹۱۷ ثبت کرد، یکی از نخستین نمونه‌های شناخته‌شده عکاسی انتزاعی به شمار می‌رود.

هدف از عکاسی انتزاعی چیست؟

برخلاف بسیاری از سبک‌های عکاسی که انتقال اطلاعات اهمیت دارد، در عکاسی انتزاعی، تجربه بصری در اولویت قرار می‌گیرد.

یک عکس انتزاعی ممکن است:

  • حس آرامش ایجاد کند.
  • هیجان یا تنش را منتقل کند.
  • ذهن مخاطب را درگیر کند.
  • باعث شود هر بیننده برداشت متفاوتی داشته باشد.
  • نگاه افراد را به جزئیاتی جلب کند که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند.

به همین دلیل، هیچ تفسیر واحدی برای بسیاری از آثار انتزاعی وجود ندارد و همین ویژگی، این سبک را از سایر شاخه‌های عکاسی متمایز می‌کند.

آیا عکس انتزاعی حتماً باید غیرقابل تشخیص باشد ؟

آیا عکس انتزاعی حتماً باید غیرقابل تشخیص باشد

خیر. یکی از برداشت‌های اشتباه این است که عکس انتزاعی باید کاملاً نامفهوم باشد.

در عمل، بسیاری از آثار مشهور این سبک از سوژه‌های کاملاً واقعی ثبت شده‌اند؛ اما عکاس با تغییر زاویه دید، بزرگنمایی، نورپردازی، حرکت دوربین یا حذف بخش‌هایی از تصویر، سوژه را به شکلی متفاوت نمایش داده است.

برای مثال:

  • نمای نزدیک از پوست یک پرتقال
  • انعکاس ساختمان روی آب
  • خطوط یک پله برقی
  • سایه شاخه‌های درخت روی دیوار
  • قطرات آب روی شیشه
  • زنگ‌ زدگی فلزات
  • بافت پارچه

همه این موارد می‌توانند بدون آنکه ماهیت اصلی خود را از دست بدهند، به یک عکس انتزاعی تبدیل شوند.

چه چیزی یک عکس را انتزاعی می‌کند؟

یک عکس زمانی وارد دنیای انتزاع می‌شود که توجه مخاطب از «سوژه» به «ویژگی‌های بصری» منتقل شود.

مهم‌ترین عناصر عبارت‌اند از:

  • فرم
  • خطوط
  • رنگ
  • بافت
  • کنتراست
  • نور
  • سایه
  • الگوهای تکرارشونده
  • فضای منفی
  • ریتم بصری

در چنین تصاویری، این عناصر نقش اصلی را ایفا می‌کنند و سوژه واقعی اهمیت کمتری پیدا می‌کند.

تجربه عکاسان حرفه‌ای

بسیاری از عکاسان حرفه‌ای اعتقاد دارند تمرین عکاسی انتزاعی باعث تقویت «دید عکاس» می‌شود. زمانی که به جای جستجوی سوژه، به نور، بافت، خطوط و روابط میان عناصر تصویر توجه می‌کنید، توانایی ترکیب‌بندی در سایر شاخه‌های عکاسی مانند پرتره، طبیعت و معماری نیز بهبود پیدا می‌کند. این موضوع در آموزش‌های حرفه‌ای عکاسی و تجربه عکاسان معاصر نیز بارها مورد تأکید قرار گرفته است.

تفاوت عکاسی انتزاعی با عکاسی مفهومی

تفاوت عکاسی انتزاعی با عکاسی مفهومی

یکی از رایج‌ ترین اشتباهات، یکسان دانستن عکاسی انتزاعی و عکاسی مفهومی است. هر دو در گروه عکاسی هنری قرار می‌گیرند، اما هدف و شیوه اجرای آن‌ها متفاوت است.

عکاسی انتزاعی

در عکاسی انتزاعی، تمرکز روی عناصر بصری مانند نور، رنگ، بافت، خطوط و فرم است. ممکن است سوژه واقعی وجود داشته باشد، اما به شکلی نمایش داده می‌شود که به‌راحتی قابل تشخیص نباشد. برداشت مخاطب نیز آزاد است و هر فرد می‌تواند مفهوم متفاوتی از تصویر دریافت کند.

عکاسی مفهومی

در عکاسی مفهومی، همه اجزای تصویر برای انتقال یک ایده یا پیام مشخص طراحی می‌شوند. پیش از فشردن شاتر، عکاس معمولاً سناریو، نمادها، نورپردازی و چیدمان را بر اساس مفهوم موردنظر برنامه‌ریزی می‌کند. هدف این سبک، روایت یک داستان یا بیان یک دیدگاه است، نه صرفاً ایجاد جذابیت بصری.

مقایسه عکاسی انتزاعی و مفهومی

عکاسی انتزاعی عکاسی مفهومی
تمرکز بر فرم و رنگ تمرکز بر ایده
برداشت آزاد مخاطب انتقال پیام مشخص
سوژه ممکن است قابل تشخیص نباشد سوژه معمولاً برای روایت انتخاب می‌شود
احساس مهم‌تر از داستان است داستان مهم‌تر از فرم است

تفاوت عکاسی انتزاعی با عکاسی مینیمال

گاهی یک عکس مینیمال، انتزاعی به نظر می‌رسد؛ اما این دو سبک یکسان نیستند.

در عکاسی مینیمال، هدف حذف عناصر اضافه و ساده‌سازی کادر است. سوژه معمولاً واضح و قابل تشخیص باقی می‌ماند.

در عکاسی انتزاعی، حتی اگر تصویر بسیار ساده باشد، تمرکز از «سوژه» به «ویژگی‌های بصری» منتقل می‌شود و ممکن است بیننده نتواند ماهیت سوژه را تشخیص دهد.

تفاوت عکاسی انتزاعی با عکاسی سورئال

عکاسی سورئال دنیایی خیالی می‌سازد؛ تصاویری که در واقعیت امکان وقوع ندارند یا با ترکیب چند عکس ایجاد شده‌اند.

در مقابل، عکاسی انتزاعی معمولاً از سوژه‌های واقعی شروع می‌شود، اما زاویه دید، نور، حرکت یا کادربندی باعث می‌شود تصویر از حالت معمول خارج شود.

به بیان ساده:

  • سورئال، واقعیت را تغییر می‌دهد.
  • انتزاع، زاویه نگاه به واقعیت را تغییر می‌دهد.
  • ویژگی‌های اصلی یک عکس انتزاعی

هر تصویر غیرقابل تشخیص، الزاماً یک عکس انتزاعی نیست. آثار موفق این سبک معمولاً چند ویژگی مشترک دارند.

۱. تمرکز بر عناصر بصری

مخاطب قبل از هر چیز رنگ، خطوط، نور، بافت یا اشکال را می‌بیند؛ نه سوژه اصلی.

۲. حذف جزئیات غیرضروری

کادر تا جایی ساده می‌شود که تنها عناصر مؤثر باقی بمانند. این سادگی باعث می‌شود نگاه بیننده روی بخش مهم تصویر متمرکز شود.

۳. ایجاد کنجکاوی

عکس انتزاعی معمولاً سؤال ایجاد می‌کند:

  • این تصویر چیست؟
  • از چه چیزی گرفته شده؟
  • چگونه ثبت شده است؟

همین کنجکاوی باعث می‌شود مخاطب زمان بیشتری به تصویر نگاه کند.

۴. اهمیت ترکیب‌ بندی

در این سبک، ترکیب‌بندی از خود سوژه مهم‌تر است.

عناصر زیر نقش تعیین‌کننده دارند:

  • تعادل
  • ریتم
  • تقارن
  • فضای منفی
  • خطوط هدایت‌ کننده
  • تضاد رنگی

ترکیب درست این عناصر، حتی از یک سوژه بسیار معمولی، تصویری چشم‌گیر می‌سازد.

انواع عکاسی انتزاعی

انواع عکاسی انتزاعی

برخلاف تصور بسیاری از افراد، عکاسی انتزاعی یک سبک محدود نیست و با روش‌های مختلفی اجرا می‌شود.

عکاسی ماکرو

در این روش، عکاس آن‌قدر به سوژه نزدیک می‌شود که جزئیات به الگوهای انتزاعی تبدیل می‌شوند.

نمونه‌ها:

  • بافت برگ
  • پوست میوه
  • قطرات آب
    پر پرندگان
  • سنگ‌ها

عکاسی با حرکت دوربین

در این تکنیک، هنگام نوردهی، دوربین به‌صورت کنترل‌شده حرکت داده می‌شود تا خطوط و رنگ‌ها در تصویر کشیده شوند.

این روش یکی از محبوب‌ترین تکنیک‌های عکاسی انتزاعی است و نیاز به سرعت شاتر پایین دارد.

نوردهی طولانی

حرکت آب، نور خودروها، ابرها یا افراد می‌تواند با نوردهی طولانی به الگوهای انتزاعی تبدیل شود.

عکاسی از بازتاب‌ها

انعکاس ساختمان‌ها روی آب، شیشه یا فلزات براق، یکی از ساده‌ترین راه‌های خلق تصاویر انتزاعی است.

عکاسی از سایه‌ها

گاهی خود سوژه اهمیت ندارد و تنها سایه آن، تصویر نهایی را شکل می‌دهد.

سایه شاخه درخت، نرده‌ها، پنجره یا افراد می‌تواند سوژه اصلی عکس باشد.

عکاسی از الگوها و تکرار

تکرار عناصر مشابه، حس نظم و ریتم ایجاد می‌کند.

نمونه‌ها:

  • پنجره‌های یک ساختمان
  • آجرها
  • راه‌ پله
  • کاشی
  • خطوط جاده
  • پارچه‌ها
  • عکاسی انتزاعی رنگ‌محور

در برخی آثار، رنگ تنها عنصر اصلی تصویر است. کنتراست میان رنگ‌های گرم و سرد یا استفاده از طیف‌های نزدیک، بدون نیاز به سوژه مشخص، می‌تواند تصویری تأثیرگذار ایجاد کند.

تجربه‌ای که بسیاری از عکاسان حرفه‌ای به آن اشاره می‌کنند: تمرین مداوم عکاسی انتزاعی، نگاه عکاس را تغییر می‌دهد. به‌جای جست‌وجوی سوژه‌های خاص، او یاد می‌گیرد در اشیای روزمره، روابط میان نور، رنگ، بافت و فرم را ببیند. این مهارت در شاخه‌هایی مانند عکاسی خیابانی، معماری و طبیعت نیز به بهبود ترکیب‌بندی و انتخاب کادر کمک می‌کند.

تکنیک‌ های عکاسی انتزاعی، تنظیمات دوربین و انتخاب سوژه

در عکاسی انتزاعی، دوربین تنها یک ابزار ثبت تصویر نیست؛ نحوه استفاده از آن تعیین می‌کند که یک سوژه معمولی به تصویری تبدیل شود که ذهن مخاطب را درگیر کند. بسیاری از عکس‌های موفق این سبک با اشیای کاملاً روزمره ثبت شده‌اند و تفاوت اصلی آن‌ها در زاویه دید، نور و تکنیک عکاس است.

هیچ قانون ثابتی برای خلق یک عکس انتزاعی وجود ندارد، اما تعدادی تکنیک در میان عکاسان این سبک کاربرد بیشتری دارند.

۱. عکاسی ماکرو

یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای ورود به دنیای عکاسی انتزاعی، ثبت تصاویر ماکرو است.

وقتی فاصله دوربین تا سوژه به چند سانتی‌متر می‌رسد، جزئیاتی دیده می‌شوند که با چشم قابل تشخیص نیستند. در این حالت، بافت‌ها و خطوط جای سوژه اصلی را می‌گیرند.

نمونه‌هایی از سوژه‌های مناسب:

  • بافت چوب
  • پوست میوه
  • پر پرندگان
  • قطرات آب
  • سنگ‌ها
  • برگ گیاهان
  • پارچه
  • زنگ‌ زدگی فلزات

در بسیاری از آموزش‌های حرفه‌ای، لنز ماکرو به‌عنوان یکی از بهترین ابزارها برای ثبت تصاویر انتزاعی معرفی می‌شود، زیرا جزئیات را از بستر اصلی جدا کرده و نگاه مخاطب را به فرم و بافت معطوف می‌کند.

۲. تغییر زاویه دید

گاهی تنها با تغییر محل قرارگیری دوربین، تصویری کاملاً متفاوت ثبت می‌شود.

برای مثال:

  • عکاسی از پایین به بالا
  • ثبت تصویر از ارتفاع زیاد
  • نزدیک شدن بیش از حد به سوژه
  • کادربندی نامتقارن

این تغییرات باعث می‌شوند سوژه از شکل آشنای خود فاصله بگیرد.

۳. استفاده از حرکت دوربین

یکی از محبوب‌ترین تکنیک‌های عکاسی انتزاعی، Intentional Camera Movement یا حرکت کنترل‌شده دوربین است.

در این روش، هنگام باز بودن شاتر، دوربین به‌آرامی حرکت داده می‌شود.

حرکت می‌تواند:

  • افقی
  • عمودی
  • مورب
  • چرخشی
  • زوم هم‌زمان

باشد. نتیجه، خطوطی نرم و رنگ‌هایی کشیده است که شباهت زیادی به نقاشی دارند. این تکنیک معمولاً با سرعت‌های شاتر پایین اجرا می‌شود.

۴. نوردهی طولانی

نوردهی طولانی یکی از مهم‌ترین ابزارهای خلق تصاویر انتزاعی است.

در این تکنیک، شاتر برای چند ثانیه یا حتی چند دقیقه باز می‌ماند تا حرکت سوژه در تصویر ثبت شود.

سوژه‌های مناسب:

  • آبشار
  • رودخانه
  • امواج
  • چراغ خودروها
  • حرکت ابرها
  • جمعیت
  • دود

برای ثبت چنین تصاویری معمولاً استفاده از سه‌پایه، شاتر ریموت و در محیط‌های پرنور، فیلتر ND توصیه می‌شود. تعادل میان سرعت شاتر، دیافراگم و ISO نقش مهمی در کیفیت خروجی دارد.

۵. بازی با نور و سایه

نور می‌تواند سوژه اصلی عکس باشد.

برای مثال:

  • سایه پرده روی دیوار
  • نور پنجره
  • سایه شاخه‌های درخت
  • خطوط نور در خیابان

گاهی حذف خود سوژه و تمرکز بر سایه آن، تصویر را از حالت مستند خارج کرده و به یک اثر انتزاعی تبدیل می‌کند.

۶. ثبت انعکاس‌ها

بازتاب‌ها معمولاً مرز میان واقعیت و تصویر را از بین می‌برند.

می‌توانید از انعکاس در موارد زیر استفاده کنید:

  • آب
  • شیشه
  • فلز صیقلی
  • آینه
  • سطوح براق

موج‌های آب یا اعوجاج شیشه می‌توانند تصویری بسازند که تشخیص سوژه اصلی را دشوار کند.

بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی انتزاعی

تنظیمات ثابت و یکسانی برای همه سوژه‌ها وجود ندارد، اما این مقادیر نقطه شروع مناسبی هستند.

برای عکاسی ماکرو

  • حالت: Manual یا Aperture Priority
  • دیافراگم: f/8 تا f/16
  • ISO: 100 یا 200
  • فوکوس: دستی (Manual Focus)

برای خرید دوربین مناسب و با کیفیت برای عکاسی انتزاعی نیازمند یک دوربین حرفه ای هستید که فروشگاه مهرانی کم با بهترین قیمت دوربین عکاسی دست دوم را برای شما فراهم نموده است.

برای حرکت دوربین (ICM)

  • سرعت شاتر: حدود ۱/۴ تا ۱ ثانیه (بسته به میزان حرکت و نور محیط)
  • ISO: پایین‌ترین مقدار ممکن
  • دیافراگم: متناسب با نور محیط

در این تکنیک، آزمایش کردن اهمیت بیشتری از پایبندی به یک عدد مشخص دارد.

برای نوردهی طولانی

  • ISO: 100
  • دیافراگم: f/8 تا f/16
  • سرعت شاتر: از ۱ ثانیه تا چند دقیقه
  • استفاده از سه‌پایه
  • استفاده از ریموت یا تایمر
  • در روز، استفاده از فیلتر ND

این تنظیمات از لرزش دوربین جلوگیری کرده و امکان ثبت حرکت نرم آب، نور یا ابرها را فراهم می‌کنند.

چه لنزی برای عکاسی انتزاعی مناسب است؟

خبر خوب این است که برای شروع به لنز گران‌ قیمت نیاز ندارید و میتوانید از لنز دست دوم بسته به نوع سوژه مناسب باشد.

لنز ماکرو

مناسب ثبت بافت‌ها و جزئیات

لنز واید

مناسب معماری، خطوط و الگوها

لنز تله‌ فوتو

مناسب حذف عناصر اضافی و فشرده‌سازی پرسپکتیو

لنز پرایم 50mm

گزینه‌ای اقتصادی و مناسب برای شروع

بسیاری از عکس‌های انتزاعی موفق با لنزهای کیت یا حتی دوربین تلفن همراه ثبت شده‌اند؛ تفاوت اصلی در شیوه دیدن صحنه است، نه قیمت تجهیزات.

بهترین سوژه‌ها برای عکاسی انتزاعی

یکی از ویژگی‌های جذاب این سبک، در دسترس بودن سوژه‌ها است.

در اطراف خود به دنبال این موارد باشید:

  • دیوارهای قدیمی
  • ترک آسفالت
  • رنگ‌های پوسته‌شده
  • قطرات باران روی شیشه
  • یخ
  • کف دریا
  • چوب
  • سنگ
  • فلز زنگ‌زده
  • پله‌ها
  • نرده‌ها
  • برگ درختان
  • پرندگان
  • حباب
  • پارچه
  • دود
  • نورهای شهری
  • بازتاب ساختمان‌ها
  • کاشی‌ها
  • موج آب

تمرین با این سوژه‌های ساده باعث می‌شود به‌مرور «نگاه انتزاعی» در شما تقویت شود و بتوانید از صحنه‌های عادی، تصاویر متفاوت خلق کنید.

اشتباهات رایج در عکاسی انتزاعی

عکاسی انتزاعی آزادی زیادی به عکاس می‌دهد، اما این آزادی به معنی بی‌قانون بودن نیست. بسیاری از عکس‌هایی که در نگاه اول «انتزاعی» به نظر می‌رسند، به دلیل ضعف در ترکیب‌بندی یا نداشتن نقطه تمرکز، ارتباط مؤثری با مخاطب برقرار نمی‌کنند.

۱. نامشخص بودن هدف تصویر

هر تصویر مبهمی، عکس انتزاعی نیست.

اگر عکس تنها به دلیل لرزش دوربین، فوکوس اشتباه یا نوردهی نامناسب غیرقابل تشخیص شده باشد، ارزش هنری پیدا نمی‌کند. ابهام باید حاصل یک انتخاب آگاهانه باشد، نه یک خطای فنی.

۲. نادیده گرفتن ترکیب‌ بندی

گاهی تصور می‌شود که در عکاسی انتزاعی قوانین ترکیب‌بندی اهمیتی ندارند.

در عمل، عکس‌های موفق این سبک معمولاً از اصولی مانند:

  • تعادل بصری
  • ریتم
  • فضای منفی
  • کنتراست
  • خطوط هدایت‌ کننده
  • توزیع رنگ

به‌خوبی استفاده می‌کنند. حتی اگر سوژه قابل تشخیص نباشد، چشم بیننده باید بتواند در تصویر حرکت کند.

۳. افراط در ویرایش

ویرایش تصویر بخشی از فرایند خلق اثر است، اما افزایش بیش از حد اشباع رنگ، شارپنس یا افکت‌های نرم‌افزاری می‌تواند تمرکز مخاطب را از ساختار اصلی عکس دور کند.

ویرایش موفق باید به تقویت ایده کمک کند، نه اینکه جای آن را بگیرد.

۴. تقلید کامل از آثار دیگران

بررسی آثار عکاسان مطرح برای یادگیری ضروری است، اما تکرار دقیق سبک آن‌ها مانع شکل‌گیری نگاه شخصی می‌شود. یکی از ویژگی‌های عکاسان شناخته‌شده این حوزه، داشتن زبان بصری منحصربه‌فرد است؛ موضوعی که با تمرین و تجربه به دست می‌آید.

عکاسان مشهور عکاسی انتزاعی

مطالعه آثار عکاسان برجسته، یکی از بهترین راه‌ها برای درک این سبک است.

آلوین لنگدون کوبرن

کوبرن از نخستین عکاسانی بود که به‌طور جدی به انتزاع در عکاسی پرداخت. مجموعه Vortographs که در سال ۱۹۱۷ خلق کرد، از نخستین نمونه‌های شناخته‌شده عکاسی کاملاً انتزاعی به‌شمار می‌رود.

آرون سیسکیند

سیسکیند با عکاسی از دیوارهای فرسوده، آسفالت، ترک‌ها و بافت‌های شهری نشان داد که حتی ساده‌ترین عناصر محیط نیز می‌توانند به آثار انتزاعی تبدیل شوند. بسیاری او را یکی از تأثیرگذارترین عکاسان این سبک می‌دانند.

لازلو موهولی ناگی

این هنرمند مجارستانی که در مدرسه باهاوس فعالیت می‌کرد، نقش مهمی در پیوند عکاسی، طراحی و هنر مدرن داشت. آزمایش‌های او با نور، سایه و فوتوگرام هنوز هم الهام‌بخش بسیاری از عکاسان است.

من ری

من ری با استفاده از تکنیک «ریوگراف» (Rayograph) و حذف دوربین از فرایند ثبت تصویر، مرز میان عکاسی و هنرهای تجسمی را گسترش داد و آثارش از مهم‌ترین نمونه‌های عکاسی تجربی و انتزاعی محسوب می‌شوند.

باربارا کاستن

باربارا کاستن با بهره‌گیری از نور، شیشه، آینه و سازه‌های هندسی، تصاویری خلق می‌کند که مرز میان مجسمه‌سازی، معماری و عکاسی را از بین می‌برند. آثار او در موزه‌های مهم جهان به نمایش درآمده‌اند.

عکاسی انتزاعی بیش از آنکه به تجهیزات وابسته باشد، به شیوه نگاه کردن وابسته است. این سبک تلاش نمی‌کند واقعیت را همان‌گونه که هست نمایش دهد؛ بلکه با استفاده از نور، رنگ، بافت، فرم و ترکیب‌بندی، مخاطب را به کشف معنا دعوت می‌کند.

بخش زیادی از آثار موفق این حوزه از سوژه‌هایی ثبت شده‌اند که هر روز از کنار آن‌ها عبور می‌کنیم؛ تفاوت در این است که عکاس، جزئیاتی را می‌بیند که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند. اگر به‌طور منظم تمرین کنید، زوایای مختلف را امتحان کنید و از آزمون و خطا نترسید، به‌مرور زبان بصری اختصاصی خود را پیدا خواهید کرد؛ زبانی که مهم‌ترین ویژگی یک عکاس انتزاعی است.

مصطفی مهرانی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *